Prowadzisz jedną zmianę na odcinku linii końcowego montażu pojazdów: pięć stanowisk szeregowo z małymi torami buforowymi między nimi. Każdy przestój odbija się w górę i w dół linii, każda wada jest albo naprawiana na stanowisku, albo wędruje dalej, a zmiana ma plan produkcji do wykonania.
Czego się nauczysz
Jak OEE dzieli straty na dostępność, wydajność i jakość — i dlaczego wąskie gardło decyduje o wydajności linii.
Jak skończone bufory odsprzęgają stanowiska (blokowanie i głodzenie) oraz ile ten zapas kosztuje w czasie realizacji (prawo Little’a).
Dlaczego zatrzymanie linii przy wadzie może być lepsze niż jazda dalej i dlaczego szybsza praca nie zawsze oznacza większą produkcję.
Symulator
Czas 0 min
▶Pracuje
‖Głodzone (brak sztuki)
⧗Zablokowane (brak miejsca dalej)
✕W awarii
⚑Zatrzymanie andon
▪Sztuka na torze buforowym
Sterowanie
Procent prędkości znamionowej. Szybsze cykle zwiększają produkcję — oraz awaryjność i liczbę wad.
Liczba sztuk, jaką mieści każdy tor między stanowiskami. Większy bufor odsprzęga przestoje, ale zwiększa zapas produkcji w toku.
Każdy technik naprawia jedno stanowisko; najpierw obsługiwane jest wąskie gardło, drugi technik przyspiesza naprawę.
Operatorzy zatrzymują swoje stanowisko, by usunąć wadę na miejscu. Kosztuje to czas pracy — także zatrzymania z powodu nieprawidłowości, które okazują się niczym — ale zapobiega dalszej wędrówce wad.
Trzyosobowy zespół przez godzinę naprawia sztuki wychwycone w teście końca linii, aby mogły zostać wysłane.
Wskaźniki
OEE
0,0%
krytyczny
Produkcja względem planu
100,0%
normalny
Wady, które uciekły
0
normalny
Produkcja w toku
13
normalny
Dostępność
100,0 %
Wydajność
0,0 %
Wskaźnik jakości
100,0 %
Tempo względem taktu
100 %
Przepustowość
50,0 JPH
Sztuki przed (+) / za (−) planem
0
Czas realizacji na linii
16 min
Sztuki czekające w punkcie napraw
0
Roboczogodziny na sztukę
0,00 h
Stanowiska w awarii
0
Wąskie gardło bezczynne (głodzone lub zablokowane)
0,0 %
Trend
Scenariusze kryzysowe
Poziom 1 · Chroń wąskie gardło podczas postoju przed nim
Plan: 50 sztuk na godzinę przez czterogodzinną półzmianę. Stanowisko 3 to wąskie gardło linii, a na zmianie jest tylko jeden technik utrzymania ruchu. Utrzymanie ruchu zgłasza, że zużyta część na stanowisku 2 — tuż przed wąskim gardłem — musi zostać wymieniona w 35. minucie: to 40 minut pracy dla jednego technika.
Produkcja ≥ 101 % planu na koniec półzmiany
Wąskie gardło bezczynne ≤ 7 % czasu
Średnia produkcja w toku ≤ 18 sztuk
Poziom 2 · Odchylenie jakości na stanowisku wykończeniowym
Plan: 52 sztuki na godzinę przez czterogodzinną półzmianę, a dziesięć sztuk z poprzedniej zmiany nadal czeka w punkcie napraw. Po dwudziestu minutach na stanowisku 4 pojawia się problem z mocowaniem: mniej więcej co ósma sztuka opuszcza je z wadą. Test końca linii wychwytuje większość z nich — ale nie wszystkie.
Do klienta ucieknie co najwyżej 1 wada
Produkcja ≥ 104 % planu na koniec (naprawione sztuki zaległe są liczone)
Co najwyżej 3 sztuki pozostają w punkcie napraw
Średnia produkcja w toku ≤ 16 sztuk
Poziom 3 · Skok popytu
Linia pracuje z prędkością 80 % przy planie 47 sztuk na godzinę. Dwadzieścia minut po rozpoczęciu półzmiany dział sprzedaży podnosi plan do 56 sztuk na godzinę — takt spada z ok. 1,28 do 1,07 minuty, a wąskie gardło nie nadąży przy 80 %. Nadgodziny są niedozwolone.
Produkcja ≥ 102 % planu po dwóch godzinach
Produkcja ≥ 103 % planu na koniec półzmiany
Do klienta ucieknie co najwyżej 1 wada
Średnia produkcja w toku ≤ 20 sztuk
Podstawa — model stojący za liczbami
Każda zależność używana przez symulator, wraz ze źródłem. Stałe oznaczone jako założenia to kalibracje poglądowe.
OEE mnoży dostępność, wydajność i jakość, mierzone na wąskim gardle; jest równe idealnemu czasowi cyklu × liczba dobrych sztuk ÷ czas planowany.
OEE = A × P × Q; A = (T_plan − T_stop)/T_plan, P = CT_ideal · N_bn / (T_plan − T_stop), Q = N_first-pass / N_out; OEE = CT_ideal · N_good / T_plan when N_bn = N_out[1][2]Iloczyn równa się idealnemu czasowi cyklu × liczba dobrych sztuk ÷ czas planowany tylko wtedy, gdy wydajność wąskiego gardła jest równa wydajności linii; sztuki będące jeszcze między stanowiskiem 3 a końcem linii wprowadzają niewielką różnicę.
Stanowisko przekazuje sztukę dalej tylko wtedy, gdy w następnym buforze jest miejsce (inaczej jest zablokowane), i zaczyna pracę tylko wtedy, gdy w poprzednim buforze jest sztuka (inaczej jest głodzone).
station i: cycle = c_i / v; moves on iff buffer_i < K (else blocked); starts iff buffer_{i−1} > 0 (else starved)[3][4]
Linia nigdy nie pracuje szybciej niż jej najwolniejsze stanowisko; takt to dostępny czas podzielony przez popyt.
r_line ≤ r_b = v / max_i c_i; takt = available time / demand = 60 / plan [min/unit][5][7]
Naprężenie prędkościowe: straty zależne od prędkości rosną bez ograniczeń, gdy linia zbliża się do granicy możliwości urządzeń i operatorów (105 % prędkości znamionowej).
σ_n(v) = ((1.05 − 0.85) / (1.05 − v))^n (σ = 1 at 85 %; σ_1: 2× at 95 %, 4× at 100 %; σ_2: 4× at 95 %, 16× at 100 %)Założenie: czasy cykli, czasy awarii i napraw, wskaźniki wad i fałszywych zatrzymań, prawo naprężenia prędkościowego oraz liczebność zespołów to wartości poglądowe, a nie dane z prawdziwego zakładu.
Stanowiska psują się tylko podczas pracy, tym częściej, im bliżej granicy pracuje linia; czas naprawy skraca się, gdy dołącza drugi technik.
P(fail in Δt) = 1 − exp(−λ_i · t_work), λ_i = σ_1(v) / MTBF_i; repair work ~ Erlang-3(mean MTTR_i), done at rate 1 + 0.6·(n−1), n ≤ 2[4][1]Założenie: czasy cykli, czasy awarii i napraw, wskaźniki wad i fałszywych zatrzymań, prawo naprężenia prędkościowego oraz liczebność zespołów to wartości poglądowe, a nie dane z prawdziwego zakładu.
Wady rosną z prędkością jeszcze gwałtowniej niż awarie. Z andonem większość wad jest wychwytywana i usuwana na stanowisku, kosztem krótkich zatrzymań (część z nich to fałszywe alarmy); bez niego test końca linii wychwytuje część, a reszta ucieka.
p_i = p0_i · σ_2(v) (+0.12 excursion at S4); andon: detect 90 %, stop 1.5 min, fix; false stops 0.3 % · σ_2(v) per unit and station; end-of-line test catches 70 %[7][1]Założenie: czasy cykli, czasy awarii i napraw, wskaźniki wad i fałszywych zatrzymań, prawo naprężenia prędkościowego oraz liczebność zespołów to wartości poglądowe, a nie dane z prawdziwego zakładu.
Prawo Little’a: średni czas przejścia przez linię równa się zapasowi produkcji w toku podzielonemu przez przepustowość.
cycle c = 0.62/0.64/0.90/0.75/0.72 min at rated speed (S3 = bottleneck) · MTBF 120/100/200/110/150 min of work, MTTR 4/4/3/4/3 min at 85 % speed · S2 part replacement 40 technician-min · p0 = 0.15/0.15/0.2/0.2/0.05 % per unit · excursion contained after 3 andon pulls or 15 units caught at test · rework 4 min/unit, team of 3 for 1 h per call · 40 line operators · moving averages over 30 minZałożenie: czasy cykli, czasy awarii i napraw, wskaźniki wad i fałszywych zatrzymań, prawo naprężenia prędkościowego oraz liczebność zespołów to wartości poglądowe, a nie dane z prawdziwego zakładu.
Losowość: generator mulberry32 z ziarnem; użyte rozkłady — jednostajny, wykładniczy (odwrotna dystrybuanta), normalny (Box–Muller), Poissona (Knuth). Ziarno jest widoczne i można je udostępnić.
Źródła
S. Nakajima — Introduction to TPM: Total Productive Maintenance (OEE = availability × performance × quality; six big losses) — Productivity Press, 1988
J. A. Buzacott, J. G. Shanthikumar — Stochastic Models of Manufacturing Systems (flow lines with finite buffers, blocking, starvation) — Prentice Hall, 1993